บทที่ 72 กุหลาบที่เบ่งบานในฝ่ามือของคนรัก

เย็นวันศุกร์ ขณะที่พี่เมย์ยกอาหารจานสุดท้ายออกมาจากครัว หวานหวานกับณัฐพลก็เดินลงมาจากชั้นบนด้วยท่วงท่ากรีดกราย ณัฐพลเลื่อนเก้าอี้ให้หวานหวานด้วยสีหน้าเอ็นดูสุดหัวใจ สายตาอ่อนโยนแบบนั้นเป็นสิ่งที่ฉันไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว ท่าทางออดอ้อนของหวานหวานทำให้ฉันเห็นแล้วรู้สึกรำคาญใจยิ่งนัก

"พี่พลคะ ดูเล็บที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ